Niniejsza książka śledzi najważniejsze elementy składające się na ethos samurajski, analizuje sprzeczne niekiedy poglądy samych samurajów na własną rolę i pozycję w społeczeństwie, a także ukazuje, w jaki sposób zaistniał on w XX wieku – jako narzędzie wojennej propagandy oraz popularny temat w kulturze masowej.

Choć buddyzm wywarł silny wpływ i wciąż odgrywa ważną rolę w kulturze Tybetu, u podstaw tybetańskiej kultury religijnej, tak starożytnej, jak i współczesnych jej przejawów, leżą rozmaite, wciąż mało przebadane, ludowe i przedbuddyjskie idee oraz praktyki. Buddyzm, asymilując się w Tybecie, nie tylko – co podkreśla i wykazuje Autorka – nie wyeliminował postaw i zachowań stojących w sprzeczności ze swoim systemem normatywnym, jak rytuały dywinacyjne, rytuały związane z zapewnianiem pomyślności, sprowadzaniem duszy czy lokalne kulty ludowe, lecz wchłonął je i w wielu wypadkach sam się do nich dostosował.

Książka Pawła Taranczewskiego i Pauliny Tendery Rozmowy o malarstwie łączy w sobie walory publikacji naukowej oraz swobodnej, choć rzeczowej rozmowy o sztuce i jej wartościach. Taka forma zachęca czytelnika do włączenia się w dialog prowadzony przez autorów i sprawia, że książka zachowuje otwartość merytoryczną i filozoficzną. Autorzy wnikają w szczegółowe kwestie filozoficzne, każdorazowo konsekwentnie powracając jednak do głównego tematu tej książki – samego dzieła sztuki.

Lata życia autora Religii Babilonii i Asyrii przypadły na początkowy okres badań nad wierzeniami starożytnego Bliskiego Wschodu. T.G. Pinches, z wykształcenia doktor nauk prawnych i właściciel biznesu grawerskiego dość wcześnie zainteresował się pismem klinowym i rozpoczął pracę w British Museum, gdzie zajął się odczytywaniem i porządkowaniem mezopotamskich tabliczek. Wyniki swoich prac zaprezentował w kilku książkach, spośród których niniejsza stanowi zwięzłe i przystępne wprowadzenie.

Książka przyjmuje formę monografii ukazując wielość form i zróżnicowanie zjawiska, które czerpie motywy zarówno z kultury rodzimej, jak i z kultur obcych, szczególnie kultury zachodniej (np. glam rock, motywy gotyckie). Książka porusza również kwestię związków visual kei z japońską popkulturą (np. shōjo, mangi YAOI), odnosi wizerunek muzyków do definicji męskości w Japonii, estetyki ciała, znaczenia cross-dressingu oraz charakterystyki japońskiego teatru.