Słownik ten jest pierwszą polską publikacją leksykograficzną dialektu marokańskiego języka arabskiego, a dokładniej jego odmiany używanej w Rabacie. Obejmuje słownictwo stosowane w podstawowych sytuacjach życia codziennego na ulicach Maroka; w sumie zawiera około 2000 haseł z przykładami użycia w zdaniu.

Książka poświęcona jest dwom pojęciom – są to sygnalizowane w tytule pojęcia „karman" i „dharma", które pojawiają się we wszystkich szkołach filozoficznych myśli Indii od starożytności po czasy dzisiejsze. Ich różne funkcje znaczeniowe zależą od ontologicznego kontekstu, dlatego też książka jest poświęcona różnym ujęciom ontologicznym i epistemologicznym filozofii indyjskiej.

Bursztyn, koral i gagat umieszczone w pewnej siatce symbolicznej, ujawniają swoją m e d i a l n ą n a t u r ę – naturę określoną przez ich zawieszenie pomiędzy światem organicznym a martwym – kamiennym, z czego zdawali sobie sprawę, choć niejasno, już starożytni. Wprawdzie określa się je mianem drogich kamieni (podobnie zresztą jak dzieje się to z perłą), a w starożytności i średniowieczu (niekiedy nawet do XIX w.) wszystkie lapidaria klasyfikowały je jako lapides lub petros, lecz nigdy nie były traktowane jako pełnoprawne kamenie. Sposób ich powstania, aż do XIX w. nie do końca wyjaśniony, był na tyle nietypowy, że nie pozwalał na zaliczenie ich do grupy drogich kamieni, takich jak np. diament, ametyst, topaz, szmaragd i wiele innych.