Przejdź do głównej treści

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Nauka

Nawigacja okruszkowa Nawigacja okruszkowa

Nawigacja Nawigacja

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Publikacje

Wirus mobilizacji. Taniec a kształtowanie się nowoczesności 1455 - 1795

Wirus mobilizacji. Taniec a kształtowanie się nowoczesności 1455 - 1795

Tańcząc jednostki i społeczności budują konkretną kinetyczną tożsamość, dokonują wyboru pewnych wartości kosztem innych. Taniec, wytwarzając kinetyczną wspólnotę, jest w związku z tym narzędziem światopoglądowego sporu. Książka ukazuje te spory na przestrzeni dziejów, zgodnie z chronologią – od renesansowych dworów przez absolutystyczne pałace po mieszczańskie salony i rewolucyjne gabinety. Wszystko po to, by opowiedzieć o burzliwym kształtowaniu się tanecznej nowoczesności, a więc pokazać korzenie naszej wrażliwości tanecznej – zrozumieć choć w części dlaczego dziś tańczymy tak a nie inaczej.Tańcząc jednostki i społeczności budują konkretną kinetyczną tożsamość, dokonują wyboru pewnych wartości kosztem innych. Taniec, wytwarzając kinetyczną wspólnotę, jest w związku z tym narzędziem światopoglądowego sporu. Książka ukazuje te spory na przestrzeni dziejów, zgodnie z chronologią – od renesansowych dworów przez absolutystyczne pałace po mieszczańskie salony i rewolucyjne gabinety. Wszystko po to, by opowiedzieć o burzliwym kształtowaniu się tanecznej nowoczesności, a więc pokazać korzenie naszej wrażliwości tanecznej – zrozumieć choć w części dlaczego dziś tańczymy tak a nie inaczej.
Istoty hybrydalne i zmieniające postać w kulturach europejskich i azjatyckich

Istoty hybrydalne i zmieniające postać w kulturach europejskich i azjatyckich

Istoty hybrydalne i zmieniające postać cieszą się zainteresowaniem badaczy od starożytności. Opowieści o dalekich krajach, zamieszkiwanych przez tajemnicze ludy, potężnych bogów i nieznane zwierzęta, pobudzały wyobraźnię starożytnych i zachęcały do poszukania w odległych stronach świata istot nietypowych – hybrydycznych, monstrualnych, demonicznych. Kiedy wiara w ich istnienie zaczęła ustępować sceptycyzmowi, usiłowano dociekać przyczyn, dla których istoty te tak często goszczą w rodzimym i obcym folklorze.Istoty hybrydalne i zmieniające postać cieszą się zainteresowaniem badaczy od starożytności. Opowieści o dalekich krajach, zamieszkiwanych przez tajemnicze ludy, potężnych bogów i nieznane zwierzęta, pobudzały wyobraźnię starożytnych i zachęcały do poszukania w odległych stronach świata istot nietypowych – hybrydycznych, monstrualnych, demonicznych. Kiedy wiara w ich istnienie zaczęła ustępować sceptycyzmowi, usiłowano dociekać przyczyn, dla których istoty te tak często goszczą w rodzimym i obcym folklorze.
Music and Genocide

Music and Genocide

Celem tomu jest ukazać a może do pewnego stopnia nawet rozwiązać fundamentalny dylemat wyrażony przez Theodora W. Adorno, który pytał: „czy po Oświęcimiu można jeszcze żyć, a zwłaszcza, czy ma do niego pełne prawo ten, kto przypadkowo Oświęcimia uniknął, a w zasadzie powinien by być stracony." Podjęcie badań nad relacją między muzyką a ludobójstwem nie wynika jedynie z czystej ciekawości. W pewnym sensie wszyscy jesteśmy ocalałymi, którzy przez przypadek uniknęli ludobójstwa. Mogło nam się przydarzyć. Ciągle może.Celem tomu jest ukazać a może do pewnego stopnia nawet rozwiązać fundamentalny dylemat wyrażony przez Theodora W. Adorno, który pytał: „czy po Oświęcimiu można jeszcze żyć, a zwłaszcza, czy ma do niego pełne prawo ten, kto przypadkowo Oświęcimia uniknął, a w zasadzie powinien by być stracony." Podjęcie badań nad relacją między muzyką a ludobójstwem nie wynika jedynie z czystej ciekawości. W pewnym sensie wszyscy jesteśmy ocalałymi, którzy przez przypadek uniknęli ludobójstwa. Mogło nam się przydarzyć. Ciągle może.
Od filozofii światła do sztuki światła

Od filozofii światła do sztuki światła

Prezentowana książka dotyczy szeroko rozumianego symbolu światła. Symbol ten przejawia się w kulturze europejskiej na wiele różnych sposobów, z których trzy główne – filozoficzny, teologiczny i artystyczny – zostaną tu opisane. Te trzy drogi realizacji symbolu to jednocześnie odrębne dziedziny aktywności intelektualnej człowieka: rozum, wiara i twórczość, które – odniesione do głównego przedmiotu naszych badań – dadzą w efekcie trzy obszary rozważań: filozofię światła, teologię światła oraz sztukę światła.Prezentowana książka dotyczy szeroko rozumianego symbolu światła. Symbol ten przejawia się w kulturze europejskiej na wiele różnych sposobów, z których trzy główne – filozoficzny, teologiczny i artystyczny – zostaną tu opisane. Te trzy drogi realizacji symbolu to jednocześnie odrębne dziedziny aktywności intelektualnej człowieka: rozum, wiara i twórczość, które – odniesione do głównego przedmiotu naszych badań – dadzą w efekcie trzy obszary rozważań: filozofię światła, teologię światła oraz sztukę światła.
Filozofia pustki i współzależnego wyłaniania

Filozofia pustki i współzależnego wyłaniania

Niniejszy tom zawiera pierwsze polskie przekłady tekstów Nagardżuny, które zachowały się tylko w języku tybetańskim. Przedstawiają one podstawy filozofii mahajany, spisane pierwotnie w sanskrycie, które stanowią dobro wspólne późniejszych szkół buddyjskich. Zebrane razem stanowią one wprowadzenie do sformułowanej przez Nagardżunę filozofii pustki i współzależnego wyłaniania, ukazując ją w równie wielu aspektach, jak czyni to jego główne dzieło Mūlamadhyamakakārikā. To właśnie w tych tekstach Nagardżuna pozwolił sobie na dokładniejsze dyskutowanie i rozwijanie kwestii zarysowanych dość skrótowo w swym najsłynniejszym traktacie.Niniejszy tom zawiera pierwsze polskie przekłady tekstów Nagardżuny, które zachowały się tylko w języku tybetańskim. Przedstawiają one podstawy filozofii mahajany, spisane pierwotnie w sanskrycie, które stanowią dobro wspólne późniejszych szkół buddyjskich. Zebrane razem stanowią one wprowadzenie do sformułowanej przez Nagardżunę filozofii pustki i współzależnego wyłaniania, ukazując ją w równie wielu aspektach, jak czyni to jego główne dzieło Mūlamadhyamakakārikā. To właśnie w tych tekstach Nagardżuna pozwolił sobie na dokładniejsze dyskutowanie i rozwijanie kwestii zarysowanych dość skrótowo w swym najsłynniejszym traktacie.